D’r Werner had vuur de letste moal tjusje kusje jezaat…..de jezonkheet loos ’t nit mieë tsouw.
D’r Werner, inne wieët zoeë wie noeëts mieë inne is jeweë of zal komme.
Mit zienge aad en wies va doeë…..’t jemuut, de aandacht vuur zieng jeste, ’t nit jek losse maache……e oeniekoem.
Vier hant de neudieje bezukke van Werner mit zie leefste Ellie nog darve empfange, ze koeëte jenisse van ’t zitste op ’t terras mit e biersje en ing portie bitterböl.
De jesjiechtes wat woeëd vertselt uvver vruijer, de fainste anekdotes, en dan de twinkeling in de ooge van die tswai.
Me had d’r Sjlaagboom jemaat bis jet wat me ziech nit houw vuur jesjtelt….e lokaal wat wiet boese kirchroa bekank is woeëde en inne hoof lu de sjunste tsiet van ’t leëve had jesjonke.
Bis op d’r daag va hu weëd nog jekald uvver d’r Werner en ’t Ellie….noa mieë wie 20 joar jeleije hinger de tieëk tse han jesjtange is dit jet unieks…..en doa darf me sjtoots op zieë.
Iech (Marcel) han de ieër um jet tse darve zaache weërend de absjieds deens in de pfaarkirch St. Lambeëtus en zal dit sjrieve komende wech nog an uch vuurdraage.
Vuur noen….hat hatslieje dank leeve Werner, me had os losse jenisse van dieng aad en wies va doeë.
Noen is ’t sjloes….danke namens A jenne Sjlaagboom, dienge Sjlaagboom en danke namens de sjtad Kirchroa.
Leef Ellie, alle kraft vuur de komende tsiet…..dieng allerleefste zal diech joa feële…..e jemis wat sjwoar velt…..sjterkde
