Voor iedereen die het niet altijd even makkelijk heeft……in jedanke…
Alling
’t Leëve had ziene wèg,
En of me is, jónk of aod,
’t Kriet dökser zieng sjleëg,
Me dinkt nit draa,
Bis dat ’t passeert,
En da sjpilt ’t jeveul op,
En dat rejiert.
Me is mit inne tsezame,
Me is vuur ee jemaad,
Me leëft ’t leëve,
Van d’r mörje bis in de naat.
Tsekonde weëde menute,
En menute weëde ing sjtond,
En sjtonde weëde verzammeld,
En da is ’t zoeë inne mond,
Monden weëde joare,
En joare vleie vuurbij,
Jraad da wit me….
me is vuur ee jeboare,
En da tselt vuur ee
d’r richtieje “amore”
Evvel ins da kunt d’r sjlaag,
Dat is inne vieze daag,
Deë daag wil me ’t leefste
noeëts mitmaache,
Da blieve dieng jedanke
mar loeter kraache.
Me veult ziech alling,
Dieng leefste is nit mieë doa,
En deë momang
En dat jeveul vilt vies sjwoar
Jraad da mós me dinke,
Wat zou mieng leefste doeë,
Woa va zou me weëde vroeë
Al bin iech nit mieë óp dis eëd,
Wat jieët diech de rouw doa ónge,
En lieët diech da dinke….
Iech han ’t nit sjleët.
Jenis van die tsiet
die me nog had op de eëd,
’t Leëve kan sjun zieë,
Óch oane miech had dat zieng weëd.
Want i jedanke
wisse vier zicher en jans jewis,
Oeëts zient vier ós werm
En dan is vuurbij, dat ieëwieg jemis.
(Met dank aan Wim Heijmans voor het controleren van het dialect) Minder weergeven
