Het was een tropisch weekje, voor veel ondernemers een “kostbare” week. Het was warm, te warm, helaas….het was te warm voor op het terras te zitten (overdag). Sluiten is geen luxeprobleem maar gewoon deels kostenbesparing.
Er komt “bijna” niemand, dan maar uren en energie sparen, zowel lichamelijk als de “airco”. Het is even niet anders, klagen blijft….te warm…regen….welkom in Nederland.
Wij hadden twee “borels”, de jaardienst van twee fijne personen, Wim Lambie is alweer een jaar niet meer onder ons. Wij missen Wim, zijn humor, zijn charisma, zijn sterke verhalen, de trots is mijn keuken. Zelfs als Wim water ging koken brand het nog aan, Jeannette regelde het wel voor Wim.
En ook Marian Lambie, zijn nicht, na een kort ziektebed ook het aardse moeten verlaten, alweer een jaar. Marianne altijd optimistisch, wat e lekker jetsapt biersje en altijd met Ger, haar Ger. Gelukkig voelen Jeannette en Ger zich bij de Sjlaagboom thuis….een stukje van hun dierbare blijft voor altijd in A jenne Sjlaagboom.
Wij maken de “voorlaatste” normale zondag mee, het WMC staat voor de deur. Maandag wordt begonnen met de tent, het wordt spannend. De investering voor de meewerkende ondernemers op de Markt is niet mals.
Een deel ondernemers heeft gezegd, wij zetten ons in voor het behoud van. Altijd weer een beetje jammer dat je toch nog ondernemers op de Markt hebt die zich niet tot deels inzetten voor het behoud (lees financiële bijdrage). Maar goed, dit is mijn persoonlijke mening en er is altijd wel wat geweest op de Markt, het veranderd nooit.
Wij hopen dat het een succes gaat worden. Aan de organisatie (KEC) zal het zeker niet liggen. Op naar mooie weken….
