Het was dit keer een iets “langer” weekendje, Christel had een paar dagen vrij en dan is het even aanpoten. Het weer was zeer verschillend maar dat mocht de pret niet drukken. De nodige gasten waren weer bij ons op bezoek.
En als je zelf weer eens alle dagen (voor de colliese) op de “zaak” bent dan zie je veel en ga je ook wel eens denken. Nou zullen jullie wel denken….maar goed….iech dink och waal ins noa. Wij zijn weer geconfronteerd met een afscheid van een zeer warme persoonlijkheid. Ook nu weer te jong en alweer de vreselijke ziekte…Wist je dat 1 op de 2 ermee geconfronteerd wordt.
Je moet er niet over gaan nadenken, samen met Lyanne hebben wij een prachtige dochter, Lotte. En Bente uit een eerder huwelijk, ik mag mij een gelukkig vader noemen met deze twee prachtige dochters. En als je dan toch gaat denken, 1 op de 2. Je wilt er niet over nadenken maar toch, het is deels beangstigend, wat brengt de toekomst?
Dubbel maakt het gevoel dat je gasten mag begroeten die sinds kort de partner, man, vrouw of familielid zijn verloren. Het is onwerkelijk, je denkt nog steeds, ze komen nog maar helaas. Het is de werkelijkheid, ze zunt d’r nit mieë…
Bijzonder vind ik persoonlijk dan weer dat betreffende gasten zich “thuis” voelen bij ons….en nuchter…..Marcel…..’t leëve jeet durch….vier mosse jeweun wieër. Maar eenmaal thuis zal ongetwijfeld voorlopig nog de klap komen….me is alling….in de boed is ’t sjtel.
Dankbaar ben ik dan ook voor Lyanne, de steun en toeverlaat en laat het jullie gezegd zijn, ieder huisje heeft zijn kruisje. Ook bij ons, woa nuus is woeënt jinne. Want zwaar kan het zijn, ook voor ons omdat wij zo “toegankelijk” zijn is het voor sommige ook geen belemmering om af en toe iets vrijer te zijn…..en dat is lastig. Lotte is af en toe voor sommige een “bezienswaardigheid” en dat is niet altijd fijn als je door Kerkrade loopt. Dan maar iets meer van ons afbijten, wij zijn net als menig ander een gezin wat buiten de “sjlaagboom” gewoon zijn gangetje gaat.
Enfin, het is weer weekend. Wij gaan genieten van onze kinderen, samen zijn, samen ondernemen. Leef….stel niet uit….Fer Kousen heeft het al eens verwoord in zijn buut….sjpaare is oesjesjteld jenisse. Sjpieëder is nit ummer doa….jister is hu….en hu ken jans angesj oespakke….in inne vots ken ’t leëve endere….nuus is “vanzelfsprekend”.
Hod va ee en van alles en jidderinne wat kot bij diech sjteet…’t is e jesjenk….wat nit vuur ieëwig doa is.
